English
یکشنبه، ۶ بهمن ۱۳۹۸, ۰۴:۵۰
به پایگاه اطلاع رسانی صنایع آب، برق، نفت و انرژی خوش آمدید. / ثبت نام کنید / ورود

اخبار

وقتی قیمت برق واقعی شود

وقتی قیمت برق واقعی شود
کارگزاران : در گفت‌وگویی با مهندس محمد پارسا رئیس هیات‌مدیره سندیکای صنعت برق برخی از مشکلات صنعت برق را در ایران مورد بررسی قرار دادیم که در زیر می‌خوانید:
به عنوان اولین سوال فرسودگی شبکه انتقال برق ما را به وارد‌کننده صرف برق تبدیل خواهد کرد. به نظر شما راهکار جلوگیری از این اتفاق چیست؟
فرسودگی‌های شبکه‌های توزیع و یک رشد بدون برنامه‌ریزی و ناهماهنگ زمینه افزایش تلفات برق در شبکه توزیع را فراهم آورده است. در کشورهای در حال توسعه حدود 20 تا 30 درصد تلفات فنی و غیرفنی (استفاده غیرمجاز از شبکه برق) داریم. به عبارت دیگر تجهیزات مرغوب از ابتدا در شبکه توزیع به کار‌گیری نشده است و در عین حال در طراحی‌های شبکه برنامه توسعه شبکه پیش‌بینی نشده است. بنابراین امروز با تلفات غیرمعقول مواجه هستیم به نحوی که امروز یک‌سوم برق تولیدی در کشور تلف می‌شود. به عبارت دیگر از تولید برق هر سه نیروگاه تولیدات یک نیروگاه در شبکه توزیع تلف می‌شود.
عدم توجه به تلفات برق عوامل متعددی را دربر دارد. یکی از مهم‌ترین عوامل آن قیمت یارانه‌ای سوخت و برق در گذشته بوده است. وقتی سوخت به قیمت یارانه‌ای توزیع می‌شد دیگر آنقدر آن تلفات اهمیت نداشت و از نظر اقتصادی جلوگیری از این تلفات اولویت وزارت نیرو نبود. به جای آنکه کاهش تلفات در دستور کار وزارت نیرو باشد بیشتر منابع صرف توسعه صنعت برق شد و ساخت نیروگاه‌های متعدد در صدر اولویت‌ها قرار گرفت. در عین حال که اگر قیمت سوخت بالا بود قطعا بخشی از هزینه‌ها را صرف کاهش تلفات و بهسازی و نوسازی شبکه توزیع برق می‌کردند. به نظر می‌رسد جلوگیری از تلفات برق در شبکه توزیع نیاز به برنامه‌های درازمدت در قالب برنامه‌های مقطعی 20، 50 و حتی 100 ساله دارد تا برنامه‌ریزی‌های توسعه حتی متناسب با برنامه‌های تغییر سیستم‌های شهری قابل تطبیق باشد. در حال حاضر در بسیاری از شهرها به ویژه در تهران در مناطق متعددی شبکه برق برای کاربری مسکونی با ساختمان‌های دو طبقه و نه بیشتر طراحی شده است اما شاهد آن هستیم که کمتر از دو دهه این ساختمان‌ها به بنا‌های مرتفع مبدل شده و به جای سکونت دو خانواده در آن مثلا 10 خانوار را در خود جای داده است. در این شرایط و با توجه به اینکه چنین افزایش میزان مصرف در شبکه پیش‌بینی نشده است، ظرفیت کافی موجود نیست. عدم هماهنگی میان برنامه‌ریزان صنعت برق و سایر شاخه‌های مرتبط چون شهرداری و... موجب این قبیل ناهماهنگی‌ها می‌شود که خود عدم‌پیش‌بینی و برنامه‌ریزی صحیح را دربر دارد. یکی از دلایل تلفات این است که پست‌های برق را در مرکز ثقل مرکز بار قرار نمی‌دهیم. در حالی که با چنین اقدامی تلفات برق به میزان قابل توجهی کاهش خواهد یافت.
چرا این اقدام صورت نمی‌گیرد؟
دقیقا به دلیل اینکه برنامه‌ریزی در ایران هماهنگ و بلندمدت نیست تا هماهنگی و زیرساخت‌های صنعت برق نیز متناسب با توسعه بخش مسکن، صنعت و... صورت گرفته و در مورد آن برنامه‌ریزی شود. در حقیقت سیاستگذار برق‌رسانی بدون اطلاع از جزئیات توسعه شهری و توسعه صنعتی قادر نخواهد بود که در مورد برنامه‌ریزی‌های شبکه توزیع اقدامات کارآمد را در آینده پیش‌بینی کند؛ بی‌آنکه تلفات چشمگیری در شبکه برق صورت گیرد.
ریشه بحران‌های امروز صنعت برق را در کجا جست‌وجو می‌کنید؟
اگر به دنبال ریشه‌یابی باشیم ریشه این مشکلات سوخت و برق یارانه‌ای است. در حال حاضر این سوال که چرا وزارت نیرو با کمبود منابع مواجه است در اذهان بسیاری شکل گرفته است. مجلس در سال 82 افزایش قیمت سوخت و برق را متوقف کرد که اقدامی غیرکارشناسی بود. بنابراین در برهه‌ای از زمان که قیمت تمام شده برق حدود کیلوواتی 30 تومان بود به مصرف‌کننده خانگی کیلوواتی 15 تومان فروخته می‌شد و بنابراین میزان یارانه محدود بود. قیمت برق افزایشی نداشت در حالی که اگر در هر سال 10 تا 15 درصد افزایش قیمت برق را داشتیم امروز قیمت برق حدود 35 تا 40 تومان بود و در مقابل قیمت تمام شده 74 تومان مقدار یارانه کمتر بود. در شرایطی که تورم جهانی نیز وجود داشته و ما حتی قیمت را متناسب با تورم جهانی اصلاح نکرده‌ایم. در حالی‌که که اگر قیمت‌ها متناسب با تورم افزایش یافته بود و یارانه در سطح 15 تومان ثابت می‌ماند اکنون بسیاری از مشکلاتی که بر صنعت برق عارض شده، وجود نداشت. این فرآیند و اقدامات چنین تعادل بودجه‌ای را برهم زده است. دولت تصمیم گیرد که مابه‌التفاوت 64 تا 72 تومان را پرداخت کند اما این فرآیند در بانک مرکزی متوقف مانده است. رئیس کل قبلی بانک مرکزی اعتقاد داشت که با تزریق بیش از یک میلیارد دلار نقدینگی تورم ایجاد می‌شود. اما این سوال مطرح است در شرایطی که همه قیمت‌ها افزایش یافته است رشد بودجه‌ای را به عنوان مثال 18 درصد در نظر می‌گیرند تا تورم ایجاد نشود. البته بانک نیز از جهاتی درست می‌گوید. زیرا با تزریق نقدینگی تورم ایجاد می‌شود. اما بانک مرکزی به ریشه این تورم حاصل از رشد نقدینگی توجه ندارد. زیرا پول در جریان گردش طبیعی خودش نیست. در عین حال که به بهانه مراقبت از مصرف‌کننده متناسب با افزایش قیمت‌ها و تورم پولی از او در یافت نشده است.
با توجه به اینکه دولت قصد دارد قیمت برق را پنج برابر افزایش دهد، به نظر شما مشکلات صنعت برق برطرف خواهد شد؟
واقعیت این است که برای داشتن اقتصادی سالم و پویا باید قیمت‌ها واقعی و رقابتی باشد. مصرف‌کننده نیز بر مبنای قیمت واقعی تشخیص خواهد داد که چگونه و به چه میزان مصرف کند. بدین ترتیب مشکلات درآمد و فشار وارد بر مصرف‌کننده به طرق دیگری چون پرداخت مستقیم یارانه یا اصلاح قیمت پلکانی و سایر روش‌هایی که مورد تایید کارشناسان است، قابل جبران خواهد بود. در هشت سال گذشته در این رابطه بحث‌های متعدد شده و همگی در حد حرف باقی مانده است. زمانی بود که مقدار یارانه پرداختی بابت انرژی حدود 30 هزار میلیارد تومان بود. در حال حاضر با توجه به تورم این رقم به 90 هزار میلیارد تومان رسیده است و رقم یارانه به صورت کاملا ناخواسته در سه تا چهار سال سه برابر شده است. این اتفاق براساس برنامه‌ریزی صورت نگرفته است. درآمد نفتی کشور به صورت ناگهانی افزایش یافته اما قیمت‌ها ساماندهی نشده است. در نتیجه گلوگاه مشکل دولت و به خصوص وزارت نیرو در همین نقطه است.
سرمایه‌گذاری کافی برای اصلاح شبکه توزیع و نیروگاه‌ها صورت نگرفته است در عین حال که رشد تولید وجود داشته است. اما رشد مصرف به دلیل آنکه قیمت بسیار نازل بوده است از رشد تولید پیشی گرفته است. در عین حال نتوانسته‌ایم ذخیره‌سازی انرژی را انجام دهیم. در شبکه‌ای پایداری آن مورد توجه است حداقل باید 20 درصد بالای مصرف امکان تولید و توزیع داشته باشد تا در مواقع لزوم مانند خشکسالی، گرما و سرمای شدید و خرابی و بروز حادثه در برخی نیروگاه‌ها نیاز برق کشور را تامین کند و این اقدامی است که در کشور ما به آن توجه کافی نشده است.
در مواقع سرما و گرمای شدید ضمن آنکه نیاز به برق افزایش می‌یابد راندمان شبکه تولید نیز کاهش می‌یابد و بنابراین نیاز به ذخیره‌سازی بیش از هر زمان دیگر مشهود است. این روش محاسنی دارد زیرا ما همواره به این میزان برق اضافی نیاز نخواهیم داشت و می‌توانیم آن را به کشورهای همسایه صادر کرده و درآمدی نیز از این محل کسب کنیم.
دولت تمایل دارد حضور بخش خصوصی در صنعت برق پررنگ باشد. به نظر شما این اقدام شدنی است؟

نباید در مورد اینکه این اقدام شدنی است یا نه صحبت کنیم زیرا این اقدام باید انجام شود. اما چه دلیلی دارد که بخش خصوصی در تولید انرژی که یکی از سودآور‌ترین کارها در کشور است چندان تمایلی برای حضور ندارد. ما فکر می‌کنیم در چهارراه انرژی منطقه حتی برای بخش خصوصی امکان صادرات را نیز خواهد داشت و این امر ضریب سودآوری فعالیت در این زمینه را بیشتر می‌کند. وجود منابع سرشار زیرزمینی نفت و گاز مزیت نسبی برای تولیدکنندگان ایرانی است که نسبت به کشورهای همسایه سوخت ارزان‌تری را برای نیروگاه‌های خود تامین کنند و نیازی به واردات گاز و پرداخت هزینه‌های سنگین حمل برای این منظور نداشته باشند. ما حتی فکر می‌کنیم به جای صادرات گاز ارجح است که برق را صادر کنیم و از نظر سیاسی و امنیتی کشورهای همسایه را به برق ایران وابسته کنیم. در عین حال که دهه حاضر دهه برق هوشمند است و در کنار صادرات برق تکنولوژی اطلاعات را نیز می‌توانیم به کشورهای همسایه صادر کنیم. اما اینکه بخش خصوصی چرا اقدام به انجام این برنامه‌ها نمی‌کند باید گفت تا مادامی که قیمت برق واقعی نشده و بخش خصوصی باید پول را از دولت بگیرد قطعا دست به چنین اقداماتی نخواهد زد. زیرا باز هم مشکلات فعلی بخش خصوصی با دولت بر سر دریافت مطالبات ادامه خواهد داشت. هنگامی این انجام اقدامات توسط بخش خصوصی میسر خواهد بود که با واقعی شدن قیمت برق بخش خصوصی بتواند پول خود را از دست مردم دریافت کند و نه دولت

کارگزاران
۱۶ مهر ۱۳۸۷ ۰۹:۳۲

نظرات کاربران (مسئولیت درج شماره تماس در صورت ایجاد مزاحمت تلفنی، با کاربر است.لطفا دقت فرمائید)


نام فرستنده:
پست الکترونیک: *  
نظر: *
 
تعداد کاراکتر باقیمانده: 10000  

کلیه حقوق این وب‌سایت متعلق به پایگاه اطلاع رسانی صنایع آب، برق، نفت و انرژی می‌باشد.