English
شنبه، ۲۵ آبان ۱۳۹۸, ۰۱:۰۶
به پایگاه اطلاع رسانی صنایع آب، برق، نفت و انرژی خوش آمدید. / ثبت نام کنید / ورود

اخبار

دکتر شهرام محمد نژاد:ما مهندس تربیت می کنیم، نه تکنسین

دکتر شهرام محمد نژاد:ما مهندس تربیت می کنیم، نه تکنسین
عضو هیات علمی دانشگاه علم و صنعت:ما موظفیم در دانشگاه، دانشجو را به صورت اکادمیک، تربیت و او را با مسائل اولیه و علمی صنعت، آشنا کنیم. این صنعت است که باید نیروی آماده و آگاه به تئوری را، به امور فنی آشنا کند و 300 ساعت آموزش او را بارور سازد
 دانشکده مهندسی برق دانشگاه علم و صنعت ایران در سال 1308 تاسیس شد و به مرور زمان وسعت یافت.ساختمان جدید دانشکده با مساحت 17 هزار متر مربع در شمال شرق دانشگاه در دست احداث است. این دانشکده در 6 رشته الکترونیک، مخابرات، قدرت، کنترل، مهندسی پزشکی و مخابرات امن فعال است و دارای 14 پژوهشکده، آزمایشگاه و مرکز تحقیقات است.
دانشکده مهندسی برق با بهره گیری از اساتید مجرب و فضای آموزشی گسترده در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا به آموزش دانشجویان می پردازد. همچنین با مرکز بین المللی انستیتو مهندسی قدرت مسکو و مرکز تحقیقات الکترونیک و میکرواپتیک دانشگاه مون پلیه فرانسه و نیز با دانشگاه کنت و نور تمپریای انگلستان و دانشگاه کرتین استرالیا و مراکز علمی تحقیقاتی چین همکاری مستمر دارد.
دکتر شهرام محمد نژاد از سال 1372 تا کنون عضو هیات علمی دانشگاه علم و صنعت بوده و همچنین ریاست دانشکده برق این دانشگاه را بر عهده دارد.
آنچه می دانید دیدگاه های دکتر محمد نژاد درباره ارتباط هر چه بهتر دانشگاه با صنعت است: بر اساس آخرین تصمیمات اتخاذ شده در وزارت علوم، گویا قرار است دانشگاه ها سیلابس های درسی خود را بر اساس نیاز سنجی های انجام شده تغییر دهند؛ آیا در دانشکده برق دانشگاه علم و صنعت در این زمینه فعالیتی آغاز شده است؟
امروز تعیین کردن چارچوب های تغییر ناپذیر و محکم برای دانشگاه ها، انعطاف پذیری لازم را از آنها می گیرد. به ویژه در دانشگاه هایی که دارای هیات امناء و ممیز ه هستند و از قدمت کافی نیز بر خوردارند، نباید با دید قیم مابانه برخورد کرد. بلکه باید اجازه داد در کنار ابعاد علمی ضروری و مورد نیاز دانشگاه، با تحولات سریع و جهانی علمی حرکت کرد.
از سوی دیگر سرعت حرکت علم آن قدر بالاست که اگر بخواهیم این فرآیندها را تدوین کنیم و برای وزارت علوم بفرستیم و منتظر تایید آنها باشیم، ممکن است موضوعیت خود را از دست بدهد.
بنابراین باید این اختیار به دانشگاه ها و حتی دانشکده ها داده شود که برای انعطاف پذیر بودن و توسعه علوم و همراه بودن با مرزهای دانش، این سرعت عمل را اعمال کرد. سازمان دهی مسائل علمی کار بسیار مشکلی خواهد بود؛ در نتیجه، برای افزایش سرعت توسعه علمی، نباید تردید کرد.
 بعد از تصویب و تکمیل مقالات و پایان نامه ها و بایگانی شدن، چه استفاده ای از آنها می شود؟
پس از قرار گرفتن در آرشیو مقالات، چون اساتید دانشکده کاملا به صورت تخصصی با پایان نامه ها برخورد می کنند؛ مورد استفاده دانشجویان ترم های دیگر قرار می گیرد. به همین دلیل پایان نامه ها جنبه عملی دارند و مبنای تحقیقات دانشجویان ترم های آینده هستند. به عنوان مثال تخصص من در زمینه اپتوالکترونیک است و دانشجویانم در 2 یا 3 محور اصلی این رشته به تحقیق می پردازند، پس پایان نامه های قبلی به عنوان مبنا مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین دانشجویان دانشگاه های سراسری کشور، می توانند از مقالات و پایان نامه های کتابخانه دانشکده، استفاده کنند.
چه برنامه ای برای هدفمند کردن پروژه های کارشناسی ارشد و دکترا پی ریزی شده است؟
دانشگاه علم و صنعت یک تفاوت اساسی با سایر دانشگاه ها دارد که به دلیل قدمت دانشگاه است. از سال 1308 که دانشگاه تاسیس شده، همزمان با صنعت رشد کرده است و بسیاری از مدیران صنعتی کشور فارغ التحصیل این دانشگاه هستند. چون اساتید دانشگاه، خود در صنعت مشغول به کارند، بنابراین اکثر پایان نامه ها از کارهای صنعتی سر چشمه می گیرد. دانشجوها نیز با صنعت غریبه نیستند و تحقیقاتشان جنبه عملی دارد. پس پایان نامه ها هدر نمی رود و کاملا مورد استفاده قرار می گیرد.
 دوره های کار آموزی برای دانشجویان مقاطع مختلف مهندسی برق چگونه برگزار می شود؟
دوره های کار آموزی به دو صورت برگزار می شود. گاه اساتید دانشکده، شرکت ها و کارخانه هایی را معرفی می کنند و گاه دانشجویان بر حسب علاقه و ارتباطات شخصی به کار آموزی در صنعت می پردازند.
 برای انتخاب اعضای هیات علمی و یا اساتید دروس صنعتی خود، آیا معیاری با عنوان میزان تجربه آنها در صنعت در نظر گرفته می شود یا خیر؟
حتما معیار تجربه در صنعت، برای انتخاب اساتید دانشگاه لحاظ می شود. بدین صورت که می باید در شروع کار، مراحل آزمایشگاهی را طی کرده، سپس تجربیات به دست آمده در آزمایشگاه را عملی کنند. البته این روند هنوز فراگیر نشده است.
 دانشگاه برای بهره گیری بهتر دانشجویان از دوره های کار آموزی و ساماندهی و نظارت بر این دوره ها چه تمهیداتی اندیشیده است؟
هدف از دوره های کار آموزی، آشنایی اولیه برای دانشجو در مقطع کارشناسی است. پس باید انضباط و کنترل لازم در این زمینه اعمال شود. ولی این امکان نیز وجود دارد که در ساعات کار آموزی، کم کار بشود. جبران این مساله با صنعتگران است. چون دانشگاه یک نیروی آماده و آگاه به تئوری را به آنها معرفی می کند. این وظیفه صنعتگر است تا او را به کمال کار آرایی برساند. جدی گرفته شدن دوره کار آموزی کاملا، بر عهده صنعت گران است.
 طبق گفته شما، وظیفه دانشگاه فقط معرفی یک نیروی مسلط به تئوری است و کارآمد بودن بر عهده صنعت است؟
بله. ما موظفیم در دانشگاه، دانشجو را به صورت اکادمیک، تربیت و او را با مسائل اولیه و علمی صنعت، آشنا کنیم. این صنعت است که باید نیروی آماده و آگاه به تئوری را، به امور فنی آشنا کند و 300 ساعت آموزش او را بارور سازد.
 در دانشکده برق دانشگاه علم و صنعت بخشی به عنوان بخش ارتباط با صنعت وجود دارد؟ در این بخش چه فعالیت هایی دارد؟
معاونت پژوهشی دانشگاه علم و صنعت، بخشی به نام دفتر ارتباط با صنعت دارد که به خوبی فعالیت های نظام مند با نظریه پردازی های مناسب و دیدگاه های خوب انجام می دهد. همچنین در دانشکده برق دانشگاه علم و صنعت، کمیته ارتباط با صنعت در حال شکل گیری است و امیدواریم زمینه های ارتباط موثر میان صنعت و دانشگاه را فراهم کند.
 از نظر دست اندرکاران صنعت، فارغ التحصیلان رشته های مهندسی، پاسخگوی نیازهای صنعت نیستند. چرا؟ به همین دلیل اکثر صنایع برای جذب نیروی جدید ناگزیر به برگزاری دوره های آموزشی، برای نیروی انسانی خود هستند.
همان گونه که اشاره کردم، ما در دانشگاه کار صنعتی نمی کنیم. ما زمینه را برای کار در صنعت فراهم می سازیم. به خصوص در دوره های کارشناسی که آموزش ها کلی است. در دانشگاه تکنسین تربیت نمی شود، بلکه مهندس آموزش داده می شود. یک مهندس، دید فنی قوی دارد.تسلطش به مسائل کلی است و تکنسین به امور خاص تسلط دارد. مهندس کسی است که تئوری ها را می داند و در آینده باید علم را بر اساس یافته ها و آموخته ها، مهندسی کند. پس، اولین قدم در دانشگاه و قدم دوم، در صنعت است. در مرحله دوم است که می آموزد یافته هایش را به کار بگیرد، تحلیل کند و توسعه و بهینه سازی را سرلوحه کار خویش سازد. در حقیقت ما یک زمین حاصلخیز و آماده را تحویل صنعت می دهیم و باروری این زمین بر عهده اوست. در نتیجه اگر دانشگاه و صنعت، تفاوت بین مهندس و تکنسین را بدانند، می توانند بهتر قابلیت های آنها را شکوفا کنند.
 پس به عنوان یک صنعتگر بپذیریم که فارغ التحصیل دانشگاه، فقط در تئوری مسلط است؟
بله. صنعت، موظف به کاربردی کردن تئوری است. فارغ التحصیل دانشگاه در حد کارشناس، به امور واقف است و در بازار کار باید به بسط و گسترش دانسته هایش بپردازد.
 آیا شما هماهنگی لازم را میان علم و صنعت می بینید؟
هر چند ارتباط صنعت با دانشگاه در بسیاری از زمینه ها دیرینه نبوده، اما دانشگاه علم و صنعت ارتباط دیرینه ای با صنعت داشته است. اما صرف حرکت کردن با صنعت، برای یک دانشگاه کافی نیست، زیرا مسائل جاری در علم، تحولات شدیدی را می طلبد. بنابراین، هر روز که ما در جهان مدرن و صنعتی پیش می رویم، ارتباطات بسیار دقیق، پیچیده و فشرده تر می شود. بنابراین باید بحث ارتباط صنعت و علم نهادینه شده و محورهای سه گانه سیاست گذاران وزارت علوم، دانشگاه ها و صنعت به یک فرهنگ و نظام متوازن برسند تا حرکت معنا داری را در ارتباط دانشگاه و صنعت شاهد باشیم . یکی از مشکلات در این زمینه، نبود یک نظام هماهنگ است. بسیاری از دانشجویان،به شیوه ای قدیمی در گرایش های موجود فارغ التحصیل می شوند. یعنی ما نیاز دقیق بازار و صنعت را نمی دانیم. اینکه ما به چند نفر مهندس برق احتیاج داریم، یا به چه شاخه هایی در حوزه مهندسی برق نیازمندیم، از سوالات اساسی این مبحث به شمار می رود.
ما دراین زمینه اطلاعات دقیقی نداریم و بر اساس داشته های قدیمی، نیرو تربیت می کنیم. اینجاست که نقش سیاست گذاران ستادی وزارت علوم به خوبی مشخص می شود.
وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و وزارت صنایع و معادن با همکاری هم باید این نظام را ابلاغ کنند تا نیاز صنعت بر آورده شود. در حقیقت، متولیان امر باید کمبودها و نقص های صنعت برق را به دانشگاه ها و دانشکده ها اعلام کنند. مسائلی همچون سهم هر دانشگاه، تعداد نیروی مشغول یا آماده به کار،سهمیه کارشناسی، کارشناسی ارشد یا دکترا را مشخص کنند تا ما به عنوان دانشگاهی بدانیم در چه زمینه ای متمرکز شده تا نیاز نیروی کار بازار را تامین کنیم. در این مرحله است که دانشکده می داند برچه اساس و چگونه، سیلابس های درسی خود را تعیین کند. کارگاه های آموزشی و آزمایشگاه ها را نیز با این روند هماهنگ می کند.
 پس یک خلا بزرگ میان علم و صنعت هست؟
بله، مشکل از آن جاست که ما سیاست های کلانی در حرکت های علمی کشور نداریم. البته نقشه علمی کشور به دستور مقام معظم رهبری در دست تهیه است، اما در حال حاضر ما نمی توانیم که این نقشه چه میزان از مسائل را در بر می گیرد. حتما با افق کلان و چشم انداز 20 یا 30 ساله در دست تدوین است. وزارت علوم باید نقش مهمی در تهیه این نقشه داشته باشد تا بتواند آن را تبدیل به آلگوی اصلی مسیر علم کند.
 در دانشکده، چه برنامه ریزی هایی برای هماهنگ تر کردن علم و صنعت شده است؟
ما در علم برق دارای نقص های زیادی هستیم و در برخی از شاخه ها، هنگام با تحولات جهانی علم حرکت نمی کنیم. بنابراین لازم است برای صنعتی شدن، نیازهای صنعت را بدانیم. همکاری هر چه بهتر و بیشتر صنعتگران با دانشگاهیان سبب می شود تا دانشگاه ها شرایط ایده آل را برای تربیت دانشجو فراهم سازند. همچنین به سرعت و روند فرایند تبدیل تئوری به عمل، کمک قابل توجهی می شود. برگزاری سمینارها، نشست ها، کنفرانس ها، کارگاه های آموزشی و ارائه مقالات علمی از جمله کارهایی است که هر دانشگاهی باید برای نزدیکی بیشتر به صنعت کشور انجام دهد. کنفرانس مهندسی برق بارز ترین نمونه تلاش دانشگاه در این زمینه بوده است.
 چرا دانشگاه ها پیش قدم در این راه نمی شوند؟
از ان جایی که دانشگاه ها بصورت موضوعی و خرد بر خورد می کنند و توانایی طرح مسایل کلان را ندارند، نمی توانند پیش قدم شوند.اساتید در دانشگاه ها با کمبود های زیادی مواجه می شوند که در گروه اساتید مطرح می کنند و سپس در شورای دانشکده و پس از تصویب شورا در مراحل بالاتر بررسی می شود تا در آخر به وزارت علوم برسد. اگر این اختیار به دانشکده سپرده شود تا هیات امناء یا ممیز ه بتواند بعد از بررسی های لازم، طرحی را به تصویب برساند، قطعا سرعت بیشتری در روند توسعه علمی حاصل می شود. ولی ارائه طرح کلان به عهده دانشگاه نیست.
 برای ارتباط بهتر صنعت و دانشگاه چه پیشنهادی دارید؟
طبق تجربه، در زمینه هایی که علم و صنعت همگام با هم پیش رفته اند، بسیار خوش درخشیده و نتایج بهتری به دست آورده اند. برای کسب چنین نتیجه ای، باید اساتید را به سمتی سوق داد تا هر چه بیشترباصنعت همکاری کنند.
در مرحله بعد، فعالیت های کمیته ارتباط با صنعت باید بیشتر شود. همچنین بازدید ها افزایش یافته و روابط تنگاتنگ میان اساتید و صنعتگران پدید آید. دعوت از صنعتگران برای شرکت در جلسات مشترک و بازدید از آزمایشگاه های دانشگاه بسیار سودمند خواهد بود.
نیاز سنجی بازار کار صنعتی نیز بر عهده دانشگاهیان است. اختصاص بودجه کافی برای تامین مخارج آزمایشی و پروژه ای نیز می تواند هر چه سریع تر کمبود های عرصه صنعت را جبران کرد و بدین طریق امکان همگام شدن با صنعت برق جهان را فراهم ساخت.
ستبران
۲۲ مرداد ۱۳۸۷ ۰۵:۵۶

نظرات کاربران (مسئولیت درج شماره تماس در صورت ایجاد مزاحمت تلفنی، با کاربر است.لطفا دقت فرمائید)


نام فرستنده:
پست الکترونیک: *  
نظر: *
 
تعداد کاراکتر باقیمانده: 10000  

کلیه حقوق این وب‌سایت متعلق به پایگاه اطلاع رسانی صنایع آب، برق، نفت و انرژی می‌باشد.